Kuchnia argentyńska
Kukurydza, dynia i fasola z andyjskiego północnego zachodu, maniok i sery znad Parany, jagnięcina z Patagonii oraz pieczywo, makarony i kotlety rozwijane w miastach przez migrantów składają się na kuchnię znacznie szerszą niż samo wołowe asado.
Smak zaczyna się w regionie
Kuchnia Argentyny zmienia się wraz z ogromnym terytorium kraju. W Jujuy, Salcie i Tucumánie widoczne są andyjskie techniki pracy z kukurydzą, ziemniakami, fasolą, dynią i papryką; locro, humita i regionalne empanady należą zarazem do repertuaru kreolskiego. Litoral łączy maniok, kukurydzę i ryby rzeczne z dziedzictwem Guaraní, podczas gdy na pampie i w Patagonii rozwinęły się tradycje pasterskie, ogień i mięsa z lokalnej hodowli. Buenos Aires oraz inne miasta przetworzyły fale migracji — szczególnie włoskiej i hiszpańskiej — w miejscowe wersje makaronów, pizzy, milanesy i wypieków. Mate, wspólny stół i długie gotowanie są ważne, lecz żadne pojedyncze danie nie reprezentuje wszystkich prowincji.
Charakterystyczne składniki
- kukurydza biała i świeża kukurydza choclo
- dynia zapallo, ziemniaki i bataty
- fasola, maniok i skrobia maniokowa
- wołowina, jagnięcina, koźlina i wieprzowina
- sery półtwarde, mozzarella i świeże sery regionalne
- cebula, dymka, pomidory i papryka
- kmin rzymski, papryka pimentón, oregano i ají molido
- mąka pszenna, bułka tarta, oliwa i tłuszcz wołowy
Sześć charakterystycznych dań
Empanadas salteñas
Małe pieczone pierogi z cienkiego ciasta, wypełnione soczystym nadzieniem z wołowiny krojonej nożem, ziemniaków, cebuli, dymki, jajka oraz kminu i papryki; charakterystyczny repulgue szczelnie zamyka brzegi.
Zobacz składniki i przygotowanie →Północno-zachodnia Argentyna; współcześnie cały kraj i święta narodoweLocro criollo
Gęsty, długo gotowany gulasz z łuskanej białej kukurydzy, fasoli i dyni z wieprzowiną oraz kiełbasą, podawany z ostrym cebulowo-paprykowym sosem; danie łączy andyjską bazę z kreolskimi dodatkami.
Zobacz składniki i przygotowanie →Andyjski północny zachód, zwłaszcza Salta, Jujuy i TucumánHumita en chala
Masa ze świeżo startej kukurydzy, cebuli, dyni, bazylii i sera zawijana w liście kolb, wiązana w paczuszki i gotowana; naturalna słodycz choclo równoważy słoność nadzienia.
Zobacz składniki i przygotowanie →Litoral i północny wschód; tradycja guaraní rozwijana po wprowadzeniu nabiałuChipá z serem
Niewielkie, sprężyste bułeczki bez mąki pszennej, wyrabiane ze skrobi maniokowej, jaj, mleka, tłuszczu i dużej ilości sera, pieczone do złotej skórki i podawane jeszcze ciepłe.
Zobacz składniki i przygotowanie →Patagonia; domowa adaptacja pasterskiego cordero al asadorCordero patagónico al horno
Jagnięcina powoli pieczona na kości z prostą solanką, czosnkiem i ziołami. Piekarnik odtwarza łagodne, długie pieczenie, ale nie dymny smak całej tuszy ustawionej na krzyżu przy ogniu.
Zobacz składniki i przygotowanie →Buenos Aires i kuchnia miejska regionu Río de la PlataMilanesa a la napolitana
Panierowany kotlet wołowy, najpierw usmażony, a potem zapieczony z sosem pomidorowym, szynką i mozzarellą; porteńskie danie pokazuje twórcze przekształcenie włoskich wzorców migracyjnych.
Zobacz składniki i przygotowanie →Standard redakcyjny: To przewodnik po tradycji, nie zbiór pełnych receptur. Szczegółowy przepis opublikujemy po ugotowaniu i sprawdzeniu proporcji.