Kuchnia czeska
Knedliki, zawiesiste sosy, pieczone mięsa i sezonowe owoce — kuchnia Czech, Moraw i czeskiego Śląska łączy domową oszczędność z tradycją dań odświętnych.
Smak zaczyna się w regionie
Kuchnia czeska wyrasta z tradycji kilku krain i z wielowiekowych kontaktów w Europie Środkowej. W codziennym oraz gospodowym repertuarze ważne są zupy, ziemniaki, kapusta, pieczona wieprzowina i knedliki, a dania uroczyste często opierają się na mięsie podawanym z gładkim sosem. Czechy Południowe słyną także z ryb stawowych i kulajdy, natomiast Morawy mają własne tradycje winiarskie, sadownicze i wypiekowe.
Charakterystyczne składniki
- ziemniaki
- mąka, czerstwe pieczywo i drożdże do knedlików
- wieprzowina, wołowina i drób
- biała i czerwona kapusta
- marchew, pietruszka korzeniowa, seler i cebula
- grzyby leśne
- masło, śmietana i twaróg
- kminek, majeranek, czosnek i lubczyk
Sześć charakterystycznych dań
Svíčková na smetaně
Krucha wołowina z gładkim, słodko-kwaśnym sosem z warzyw korzeniowych i śmietany, zwykle podawana z knedlikami, cytryną i żurawiną.
Zobacz składniki i przygotowanie →Czechy · klasyka domowa i restauracyjnaVepřo knedlo zelo
Pieczona wieprzowina z knedlikami oraz duszoną kapustą; smak spina sos z pieczenia, a kapusta wnosi potrzebną kwasowość.
Zobacz składniki i przygotowanie →Czechy PołudnioweKulajda
Kremowa, kwaśnawa zupa z ziemniaków, grzybów i koperku, często podawana z jajkiem; proporcje śmietany i octu decydują o równowadze smaku.
Zobacz składniki i przygotowanie →Czechy i MorawyBramboráky
Chrupiące placki ze startych ziemniaków, aromatyzowane czosnkiem i majerankiem; bywają samodzielną przekąską albo dodatkiem do dania.
Zobacz składniki i przygotowanie →Danie sezonoweOvocné knedlíky
Knedliki nadziewane świeżymi owocami, podawane jako słodki posiłek z masłem, twarogiem, makiem lub cukrem, zależnie od domu i regionu.
Zobacz składniki i przygotowanie →Wołoszczyzna MorawskaValašský frgál
Duży, cienki kołacz drożdżowy z obfitą warstwą jednego nadzienia, na przykład gruszkowego, makowego, twarogowego albo powidłowego; nazwa ma unijne oznaczenie ChOG.
Zobacz składniki i przygotowanie →Standard redakcyjny: To przewodnik po tradycji, nie zbiór pełnych receptur. Szczegółowy przepis opublikujemy po ugotowaniu i sprawdzeniu proporcji.